Święto św. Andrzeja Boboli - patrona naszej Ojczyzny.
16 maja obchodzimy święto św. Andrzeja Boboli (1591-1657), prezbitera i męczennika, od 2002 roku Patrona Polski. Beatyfikował go Papież Pius IX, a kanonizował Pius XI. Jego relikwie znajdują się w warszawskim kościele jezuitów.
Święty Andrzej Bobola to polski jezuita, misjonarz i męczennik, nazywany „Apostołem Polesia”. Znany z niezłomnej postawy podczas obrony wiary katolickiej, zginął w okrutnych mękach z rąk Kozaków. Od 2002 roku jest jednym z głównych Patronów Polski.
Najważniejsze etapy życia:
Urodził się w szlacheckiej rodzinie w Strachocinie koło Sanoka.
Droga zakonna (1611–1622): Wstąpił do Towarzystwa Jezusowego (jezuitów) w Wilnie. Przez lata działał jako kaznodzieja, spowiednik i wychowawca w Nieświeżu, Płocku, Warszawie i Wilnie.
Działalność misyjna: Zasłynął jako niestrudzony misjonarz na terenach ówczesnych Kresów, nawracając ludność prawosławną i dbając o pojednanie religijne.
Męczeńska śmierć i kult Męczeństwo (1657): W czasie najazdu Kozaków na Polesie został schwytany w Janowie Poleskim. Poddany okrutnym torturom, zmarł 16 maja 1657 roku.
Ciało: Po latach jego nienaruszone rozkładem ciało odnaleziono i przeniesiono do krypty w Połocku. Obecnie relikwie spoczywają w Sanktuarium Narodowym św. Andrzeja Boboli w Warszawie.
Kanonizacja (1938): Papież Pius XI ogłosił go świętym.
Życiorys:
Andrzej Bobola urodził się 30 listopada 1591 r. w Strachocinie k. Sanoka w rodzinie szlacheckiej. W roku 1611 wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w Wilnie, gdzie odbył studia filozoficzne i teologiczne. Z zapisków jego przełożonych dowiadujemy się, że jako młodzieniec miał charakter trudny i porywczy, jednak dzięki wytrwałej pracy nad sobą stał się uosobieniem dobroci i łagodności.
Wyświęcony na kapłana (1622 r.) pracował w Nieświeżu, Wilnie, Warszawie i innych miejscowościach. Wszędzie dał się poznać jako natchniony kaznodzieja i gorliwy duszpasterz, który nie tylko odważnie głosił wiarę katolicką, ale śpieszył także z pomocą chorym i biednym. Całkowicie oddany Bogu i Maryi (to m.in. pod jego wpływem król Jan Kazimierz ogłosił Matkę Bożą Królową Polski), w ostatnim okresie swego życia działał jako misjonarz w okolicach Pińska. Swoim nauczaniem, modlitwą i pokutą (odżywiał się najczęściej chlebem i wodą) zdołał tam pozyskać dla Kościoła katolickiego bardzo wiele dusz. Z tego powodu, już za życia, nazywano go „duszochwatem”, czyli „łowcą dusz”, oraz „apostołem Pińszczyzny”.
Modlitwa za ojczyznę do św. Andrzeja Boboli:
Święty Andrzeju, Patronie trudnych czasów!
Ty krzepiłeś Polaków w czasach wszelkiego zagrożenia. Oddajemy się Tobie w opiekę.
Pomagaj nam wytrwać pośród wszystkich doświadczeń osobistych i społecznych.
Wyjednaj nam łaskę Bożego pokoju i jedności, byśmy z rozwagą i ewangeliczną roztropnością umieli dostrzegać i oceniać sprawy własne i sprawy Narodu w świetle Ewangelii Chrystusa.
Uproś nam odwagę działania, byśmy nie trwali w bezradności wobec zła, które nie ustaje. Niech nas napełnia Boża radość, gdy zwyciężamy albo ponosimy porażki.
Święty Andrzeju Bobolo, oręduj za nami u Pana.
Amen.