Wielki Poniedziałek

Na sześć dni przed Paschą Jezus jest w Betanii. To Jego sprawdzony azyl, gdzie w gronie swoich przyjaciół, może poczuć się bezpiecznie. To tutaj dokonał dotychczas największego cudu: wskrzesił Łazarza. W tej przestrzeni rodziny był słuchany po przyjacielsku, bez oczekiwanie kolejnego cudu, bez uprzedzeń, czy zadawania podchwytliwych pytań.

Maria szybko zrozumiała jak w przyjaźni istotne jest zwykłe słuchanie i to nie tylko dla własnej korzyści, ale przede wszystkim ze względu na szacunek wobec Mistrza. Natomiast Marta, specjalistka od dobrze zastawionego stołu, poprzez nauczanie Jezusa stała się kobietą odważnej wiary, która życiem wyznaje prawdę o zmartwychwstaniu jeszcze przed Zmartwychwstaniem Chrystusa.

W rodzinie betańskiej Jezus otrzymywał to, co najprostsze, a zarazem najcenniejsze: obecność, czas i uśmiech. Dlatego tu wracał. Dlatego po trudzie nauczania w świątyni jerozolimskiej, czas nocnego odpoczynku spędzał w domu Łazarza.

Mistrz z Nazaretu nie zawiódł się na swoich Przyjaciołach z Judei. Kiedy zbliżał się dramat śmierci oni są z Nim – dom jest otwarty, w pełnej gotowości na przyjęcie Przyjaciela rodziny. Maria w imieniu swoim, siostry i brata bierze flakonik drogocennego olejku narodowego i namaszcza swojego Umiłowanego. Ona jest gotowa ofiarować to, co najcenniejsze dla Tego, który dla niej był bezcenny. Kosztowny gest, gdyż zakup olejku związany był z całorocznym zarobkiem człowieka. Czego jednak się nie robi dla przyjaciół.

Maria, jak i cała jej rodzina gotowa jest ofiarować Jezusowi wszystko, co najcenniejsze. Będący tam również Judasz zupełnie przeciwnie. Wyrachowany w zdobywaniu zysków, wybiera srebrniki zamiast Boga; przelicza przyjaźń na zysk.

Ten sam wybór pomiędzy wyrachowaniem i pasją, to samo oddzielenie między niebem i ziemią, dokonują się w nas każdego dnia. Dziś warto zadać sobie pytanie: co jest dla mnie wartością najwyższą? Kto jest dla mnie najważniejszy? Czy jestem w stanie poświęcić to, co najcenniejsze i z trudem zdobyte?

Na koniec warto dodać, że w Wielki Poniedziałek w drodze do Jerozolimy, Chrystus uczynił uschłym figowca gdyż, że nie znalazł na nim owocu. W samym zaś wiecznym mieście widząc handlujących w obrębie świątyni kupców i bankierów, powywracał im stoły i wypędził ich z miejsca świętego.

za karmel.pl